മലയാള സിനിമയുടെ ഇന്നത്തെ അവസ്ഥക്ക് പ്രധാന കാരണം ......
അണ്ണാ എന്തോന്നിത്? മൈതാന പ്രസംഗം വല്ലതും പ്ലാന് ചെയ്തിട്ടുണ്ടോ ?
അല്ലെടെ മലയാള സിനിമയുടെ ഇന്നത്തെ അവസ്ഥക്ക് കാരണം പുതിയ തലമുറയെ നമ്മള് പ്രേക്ഷകര് വേണ്ടത് പോലെ പ്രോഹട്സഹിപ്പികാത്തത് കൊണ്ടാണ് എന്ന് ഞാന് പറഞ്ഞാല് ...... എടേ ടി ഡി ദാസനും , പത്താം നിലയിലെ തീവണ്ടിയും ഒക്കെ ഒന്നും ഒന്നരയും ദിവസമാടെ തീയറ്റെരില് ഓടിയത്.ഇതാ ഈ മലയാളീകളുടെ ഒരു കുഴപ്പം . വാചകത്തിന് ഒരു കുറവും ഇല്ല . എന്നാല് എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാന് യാതൊരു താല്പര്യവും ഇല്ല . എന്നാല് ഇതാ പിടിച്ചോ .. പ്രസ്തുത ചിത്രം കാണാന് ഭാഗ്യം സിദ്ധിച്ച ഒരു മനുഷ്യനാണ് ഞാന് .
തന്നെടെ ? പറ എങ്ങനെയുണ്ട് പടം ? പക്ഷെ .... അതെന്തോ കുട്ടികളുടെ ചിത്രം അല്ലെ ?
അതെ ഈ കുട്ടികളുടെ ചിത്രം എന്ന് വെച്ചാല് കുട്ടികള്ക്ക് മാത്രം കാണാന് പറ്റുന്ന ചിത്രം എന്നാണോ ? (ഒരു മാതിരി എ പടം എന്നൊക്കെ പറയുന്ന പോലെ ).എനിക്ക് മനസിലായിട്ടുള്ളത് കുട്ടികളുടെ പോയിന്റ് ഓഫ് വ്യൂ ഇല് നിന്ന് കഥ പറയുന്ന ചിത്രമാണ് കുട്ടികളുടെ ചിത്രം എന്നാണ്.(ഇതു എന്റെ വീക്ഷണമാണ് .നിങ്ങളുടേത് അങ്ങനെ അല്ലാത്ത പക്ഷം ചുമ്മാ ക്ഷമിചേക്കണം!). ശരി ബാക്കി പറയാം. ഈ ചിത്രം സംവിധാനം ചെയ്തിരിക്കുന്നത് മജീദ് ഗുലിസ്ഥാന് എന്ന ആളാണ് .
ഇനി കഥയെ പറ്റി പറയുക ആണെങ്കില്.മൂന്ന് കുട്ടികളാണ് ഇതിലെ പ്രധാന കഥ പാത്രങ്ങള് വിരുന്ദന് എന്ന ആദിവാസി ബാലന്, അമിന എന്ന പാവപ്പെട്ട വീടിലെ കുട്ടി,ഫോറെസ്റ്റ് ranger (വിജയ രാഘവന്)ടെ മകന് ചാരു എന്നിവരാണ് ഇവര്.ഇവര് മൂന്ന് പേരും ഒരു സ്ചൂളിലാണ് പഠിക്കുന്നത് . വിരുന്ദന് താമസം കാട്ടിലെ ആദിവാസി ഊരില്, നാട്ടിലെ സ്കൂളില് പഠിക്കുകയും ബാക്കി സമയം നാട്ടു മരുന്ന് വില്പ്പനയും ആണ്. അച്ഛനില്ലാത്ത ആമിനയും വീടിലെ കഷ്ട്ടപ്പടുകള്ക്കിടയില് വളരെ ബുദ്ധി മുട്ടിയാണ് സ്കൂളില് എത്തുന്നത് . ആദിവാസി ആയതിന്നാല് വിരുന്ദന് സ്കൂളില് മറ്റു കുട്ടികളാല് ഒറ്റപ്പെടുത്ത പെട്ടവന് ആകുന്നു.ഒരു ദിവസം അച്ഛന്റെ കൂടെ കട്ടില് വരുന്ന ചരുവിനെ കാട്ടു കള്ളന്മാര് തട്ടി കൊണ്ട് പോകുന്നു . ഒരു പ്രത്യേക സാഹചര്യത്തില് വീട്ടില് നിന്നും ഓടി പോകുന്ന ആമിനയും കട്ടില് എത്തുന്നു . വിരുന്ദന് ഇവരെ രണ്ടു പേരെയും രക്ഷിച്ചു കാട്ടില് നിന്നും പുറത്തു എത്തിക്കുന്നു . ഉള്ക്കാട്ടില് നിന്നും പുറത്തേക്കുള്ള ആ യാത്രക്കിടയില് ചാരുവിനും അമിനക്കും വിരുന്ദനെ കൂടുതല് മനസിലാകുകയും കാടിനേയും കാട്ടിലെ ജീവിതത്തെയും പറ്റി അടുത്തറിയാനും കഴിയുന്നു . ഒടുവില് സുരക്ഷിതമായി അച്ഛന്റെ അടുത്ത് എത്തുന്ന ചാരു തനിക്കു വളരെ പ്രിയപ്പെട്ട binacular വിരുന്ദന് സമ്മാനിക്കുന്നു .വിരുന്ദന് തുടന്നു പഠിക്കാനുള്ള സര്വ സഹായവും ചാരുവിന്റെ അച്ഛന് വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു.
അനിയാ, കേട്ടിട്ട് വലിയ കുഴപ്പം തോന്നുന്നില്ലലോ ഇന്നു തന്നെ പോയി കണ്ടാലോ ?
ഇതു കണ്ടു കഴിഞ്ഞപ്പോള് എനിക്ക് തോന്നിയത് പറഞ്ഞോട്ടെ കുറച്ചു നല്ല ഒരു സംവിധായകന്റെ കൈയില് ഈ തീം കിട്ടിയിരുന്നെങ്കില് (അങ്ങനെ ഒരു വര്ഗം ഇപ്പോള് മലയാളത്തില് ഉണ്ടോ എന്നറിയില്ല ) വാണിജ്യ പരമായും കലാപരമായും മികച്ചൊരു ചിത്രമായി എടുക്കാവുന്ന ഒരു ചിത്രം ആയേനെ ഇതു. നല്ലൊരു banner ആണ് ഈ ചിത്രം ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നത് എന്നാണ് എനിക്ക് മനസിലാകുന്നത് ആയതിനാല് ദാരിദ്രം പോലുള്ള ന്യായങ്ങള്ക്കു പ്രസക്തി ഉണ്ടെന്നു തോന്നുന്നില്ല. തികച്ചും ameture എന്നു പറയാവുന്ന രീതിയിലാണ് ഈ ചിത്രം എടുത്തിരിക്കുന്നത് . (വനം കൊള്ളകാരെ ഒക്കെ കണ്ടാല് ചുമട്ടു തൊഴിലാളികള് ആണെന്നെ പറയു ! ) എന്തെങ്കിലും ഉള്ളത് രണ്ടാം പകുതിയിലാണ്.അതിനു ഒന്നാം പകുതി ഒന്ന് കഴിഞ്ഞു കിട്ടണ്ടേ ? അകെ കൂടെ ഇങ്ങനത്തെ ചിത്രം കാണാന് വരുന്നത് മലയാള സിനിമയെ ഉധരിച്ചേ അടങ്ങു എന്നു വാശിയുള്ള ഒരു നാലോ അഞ്ചോ പേര് . അതില് തന്നെ പകുതി പേരും ഒന്നാം പകുതി കഴിയുമ്പോള് ഓടി രക്ഷപ്പെടും.ബാക്കി വരുന്നവന് ജീവിതത്തില് ഒരു പത്തു പ്രാവശ്യം ആലോചിച്ചിട്ടേ ഇങ്ങനത്തെ പടത്തിനു കയറൂ.ഇനി പറ മലയാള പ്രേക്ഷകന് മാത്രമാണോ നല്ല ചിത്രങ്ങള് ഒടതത്തിനു ഉത്തരവാദി .മധു, ഗീത വിജയന് തുടങ്ങിയ താരങ്ങള് ഒന്ന് രണ്ടു രംഗങ്ങളില് വന്നു പോകുന്നുണ്ട് . ആകെ ഒരു ആശ്വാസം ആദിവാസികള് ഈ ചിത്രത്തില് വള്ളുവ നാടന് ഭാഷ സംസാരിക്കുന്നില്ല എന്നതാണ്.പക്ഷെ പല നടീ നടന്മാരുടെയും സംഭാഷണം കുറച്ചൊക്കെ അരോചകമായി അഥവാ കിത്രിമം ആയി തോന്നിയാല് സംവിധായകനെ മാത്രമേ പഴി പറയാനുള്ളൂ .പിന്നെ രണ്ടു മണികൂര് കൊണ്ട് സംഗതി തീര്ന്നു കിട്ടും എന്നൊരു സമാധാനം ഉണ്ട്
അപ്പോള് ചുരുക്കത്തില് പറഞ്ഞാല് ?
മുന്പ് പറഞ്ഞത് പോലെ പുതു മുഖങ്ങള് അഭിനയമോ സംവിധാനമോ ഒക്കെ ചെയുന്ന അല്ലെങ്കില് പുതിയ പരീക്ഷണം എന്ന നിലയില് ചെയുന്ന ചിത്രങ്ങളെ കുറിച്ച് കഴിയുന്നതും നല്ല വശങ്ങള് കാണാന് ശ്രമിക്കണം എന്നാണ് അത്മാര്തമായ ആഗ്രഹം . പക്ഷെ ഇത്തരം ഉത്തരവാദിത്വം ഇല്ലാത്ത ശ്രമങ്ങളെ നല്ലത് എന്നു പറയുന്നത് സൂപ്പര് താര സ്തുതിപാടലിനെകാള് വലിയ തെറ്റ് ആയി ആണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത് .
